Wat zijn liquiditeitspools in DeFi en hoe werken ze?
StartpaginaArtikelen

Wat zijn liquiditeitspools in DeFi en hoe werken ze?

Gemiddeld
3w ago
7m

Kort samengevat

Liquiditeitspools zijn de drijvende technologieën achter het huidige DeFi-ecosysteem. Ze vormen een essentieel onderdeel van geautomatiseerde marktmakers (AMM), protocollen voor lenen, yield farming, synthetic assets, on-chain verzekeringen, blockchain gaming en ga zo maar door.

Op zich is het idee verbazingwekkend simpel. Een liquiditeitspool is in feite geld dat op een grote digitale hoop gegooid wordt. Maar wat kan je met deze hoop doen in een toestemmingsloze omgeving, waar iedereen liquiditeit aan de hoop kan toevoegen? Laten we eens kijken hoe DeFi het idee van liquiditeitspools heeft verbeterd.


Inleiding

Decentralized Finance (DeFi) heeft een kettingreactie van on-chain activiteit teweeg gebracht. DEX-volumes kunnen hierdoor inmiddels de concurrentiestrijd aangaan met het volume op gecentraliseerde beurzen. Per december 2020 zit er al bijna 15 miljard dollar aan waarde opgenomen in DeFi-protocollen. Het ecosysteem breidt zich snel uit met steeds weer nieuwe soorten producten.

Maar wat maakt al deze stormachtige ontwikkelingen mogelijk? Een van de kerntechnologieën achter al deze producten is de liquiditeitspool.


Wat is een liquiditeitspool?

Een liquiditeitspool is een verzameling fondsen die zijn vergrendeld in een smart contract. Liquiditeitspools worden gebruikt om gedecentraliseerde handel, kredietverlening en nog andere functies aan te bieden die we later verder zullen behandelen.

Liquiditeitspools vormen de fundering van veel gedecentraliseerde beurzen (DEX), zoals bijvoorbeeld <0>Uniswap. Gebruikers die liquidity providers (LP) worden genoemd, voegen twee tokens van gelijke waarde toe aan een pool om een markt te creëren. In ruil voor het beschikbaar stellen van hun geld, verdienen ze een vergoedingen voor de transacties die in hun pool plaatsvinden, die gelijk is aan hun aandeel aan totale liquiditeit.

Aangezien iedereen een liquiditeitsverschaffer kan worden, hebben AMM's de markt voor iedereen toegankelijk gemaakt.

Een van de eerste protocollen die gebruik maakte van liquiditeitspools was Bancor, maar het concept kreeg pas populariteit door Uniswap. Enkele andere populaire beurzen die liquiditeitspools op Ethereum gebruiken, zijn SushiSwap, Curve en Balancer. Liquiditeitspools op deze plekken bevatten ERC-20-tokens. Vergelijkbare equivalenten op <2>Binance Smart Chain (BSC) zijn PancakeSwap, BakerySwap en BurgerSwap, waarbij de pools BEP-20-tokens bevatten.


Liquiditeitspools versus orderboeken

Om te begrijpen hoe liquiditeitspools verschillen, moeten we eerst kijken naar de bouwsteen van elektronische handel: het orderboek. Het orderboek is een verzameling van de openstaande orders voor een bepaalde markt.

Het systeem dat de orders aan elkaar koppelt, wordt de matching engine genoemd. Samen met de matching-engine vormt het orderboek de kern van elke gecentraliseerde exchange (CEX). Dit model maakt efficiënte exchanges mogelijk en maakte het mogelijk complexe financiële markten te creëren.
DeFi-handel voert de transacties on-chain uit, zonder dat een gecentraliseerde partij de fondsen beheerd. Dit vormt een probleem voor orderboeken. Elke interactie met het orderboek vereist namelijk een Gas-vergoedingen, waardoor het veel duurder wordt om transacties uit te voeren.
Dit maakt echter wel het werk van marketmakers, handelaren die liquiditeit verschaffen voor handelsparen, buitengewoon duur. Maar de meeste blockchains kunnen de vereiste verwerkingscapaciteit simpelweg niet aan waarbij ze elke dag miljarden dollars moeten verhandelen en verwerken.
Dit betekent dat op een blockchain zoals Ethereum, een on-chain orderboekexchange praktisch gezien onmogelijk is. Je zou hiervoor wel side-chains of layer-two solutions kunnen gebruiken, en deze zijn onderweg. Het netwerk kan de doorvoer in zijn huidige vorm echter niet aan.
Voordat we verder gaan, willen we nog wel graag even melden dat er DEX'en zijn die prima werken met on-chain orderboeken. Binance DEX is gebouwd op de Binance Chain en is specifiek ontworpen voor snelle en goedkope handel. Een ander voorbeeld is Project Serum dat wordt gebouwd op de Solana-blockchain.
Aangezien er veel van de activa in de crypto-omgeving zich op Ethereum bevinden, kunnen deze niet op andere netwerken worden verhandelen, tenzij je een soort cross-chain bridge gebruikt.


Hoe werken liquiditeitspools?

Geautomatiseerde marktmakers (AMM) hebben de kaarten echter opnieuw geschud. Ze worden beschouwd als een belangrijke vernieuwing die on-chain handel mogelijk maakt zonder dat een orderboek voor nodig is. Aangezien er geen directe tegenpartij nodig is om transacties uit te voeren, kunnen traders posities innemen en uitstappen op tokenparen die anders waarschijnlijk zeer illiquide zouden zijn op orderboekbeurzen.

Je zou een orderboekbeurs kunnen zien als peer-to-peer netwerk, waar kopers en verkopers met elkaar verbonden zijn door het orderboek. Handelen op Binance DEX is bijvoorbeeld peer-to-peer, aangezien de transacties rechtstreeks tussen de gebruikersportefeuilles plaatsvinden.
Handelen met een AMM is anders. Je zou handelen op een AMM eerder kunnen zien als een soort peer-to-contract.

Zoals we eerder al vermeldde, is een liquiditeitspool een berg geld dat door liquiditeitsverschaffers in een smart contract wordt gestort. Als je een transactie op een AMM uitvoert, is er geen sprake van een tegenpartij in de traditionele zin. In plaats daarvan voer je de transactie uit tegen de liquiditeit in de liquiditeitspool. Om de koper te laten kopen, hoeft er op dat moment dan ook geen verkoper te zijn, maar volstaat enkel voldoende liquiditeit in de pool.

Als je de nieuwste voedsel-coin op Uniswap koopt, is er geen sprake van een verkoper aan de andere kant zoals we traditioneel gewend zijn. In plaats daarvan wordt de activiteit beheerd door het algoritme dat bepaalt wat er in de pool gebeurt. Daarnaast wordt de prijs ook bepaald door dit algoritme op basis van de transacties die plaatsvinden in de pool. Lees ons AMM-artikel voor meer informatie over hoe dit principe werkt.

Natuurlijk moet deze liquiditeit ergens vandaan komen, en iedereen kan in de basis een liquiditeitsverschaffer zijn, dus je kan ze ergens wel als je tegenpartij beschouwen. Maar het is zeker niet hetzelfde als bij het orderboekmodel, aangezien je geen rechtstreekse interactie hebt met het contract dat de pool beheerd.


Waar worden liquiditeitspools voor gebruikt?

Tot dusver hebben we voornamelijk AMM's behandeld, dat de meest populaire methode van liquiditeitspools is. Het beschikbaar stellen van liquiditeit aan de pool is relatief eenvoudig, dus het kan op verschillende manieren worden gebruikt.

Een van de manieren is bijvoorbeeld yield farming of liquidity mining. Liquiditeitspools vormen de basis van geautomatiseerde platforms voor het genereren van rendement, zoals yearn, waar gebruikers hun geld toevoegen aan pools die vervolgens worden gebruikt om rendement te genereren.

De verdeling van nieuwe tokens naar de juiste mensen is een lastige opgave gebleken voor veel cryptoprojecten. Liquidity mining is tot nu toe een van de succesvollere benaderingen geweest. In principe worden de tokens algoritmisch verdeeld onder de gebruikers die hun tokens in een liquiditeitspool stoppen. Vervolgens worden de nieuwe tokens proportioneel verdeeld aan de hand van het aandeel dat elke gebruiker in de pool heeft.

Dit kunnen ook tokens zijn uit andere liquiditeitspools die pooltokens heten. Als je bijvoorbeeld liquiditeit verstrekt aan Uniswap of geld uitleent aan Compound, krijg je tokens die jouw aandeel in de pool vertegenwoordigen. Mogelijk kan je die tokens in een andere pool storten en hiermee opbrengst genereren. Deze chains kunnen behoorlijk uitgebreid worden, omdat protocollen de pooltokens van andere protocollen in hun producten integreren.

We zouden governance ook als use-case kunnen beschouwen. In sommige gevallen is er namelijk een groot aantal tokenstemmen nodig voordat er een formeel governance voorstel kan worden ingediend. Als de fondsen in plaats daarvan in een pool worden ondergebracht, dan kunnen deelnemers zich scharen achter een gemeenschappelijk doel dat zij belangrijk achten voor het protocol.

Een andere sterk opkomende DeFi-sector is de verzekering tegen smart-contract risico's. Veel van deze implementaties worden namelijk ook aangedreven door de liquiditeitspools.

Een ander, nog complexere use-case van liquiditeitspools is het gebruik bij tranching. Dit is een concept dat behoort tot de traditionele financiële markten, waarbij financiële producten worden opgedeeld op basis van de bijbehorende risico's en opbrengsten. Zoals je wellicht al kan raden, stellen deze producten LP's in staat om verschillende risico- en rendementsprofielen te selecteren.
Daarnaast is het maken van synthetische assets op de blockchain ook afhankelijk van liquiditeitspools. Voeg wat geld toe aan een liquiditeitspool, verbindt het met een vertrouwde oracle en je hebt een synthetisch token dat is gekoppeld aan wat voor asset je maar wilt. Oké, in werkelijkheid is dit weliswaar een iets complexere hindernis dan dat, maar de basis van dit idee komt hier wel op neer.

Wat kunnen we nog meer bedenken? Er zijn waarschijnlijk nog talloze toepassingen voor liquiditeitspools die nog moeten worden uitgewerkt of uitgevonden, maar dit is allemaal aan de vindingrijkheid van DeFi-ontwikkelaars.



De risico's van liquiditeitspools

Als je liquiditeit verschaft aan een AMM, moet je wel bewust zijn van iets dat we impermanent loss (tijdelijk verlies) noemen. Dit is het verlies in dollarwaarde wanneer je liquiditeit verstrekt aan een AMM, ten opzichte van HODLing.
Als je liquiditeit verstrekt aan een AMM, dan krijg je waarschijnlijk te maken met impermanent loss. Soms kan dit klein zijn en soms kan het groot zijn. Lees ons artikel als je overweegt geld in een two-sided liquidity pool te stoppen.
Iets anders waar je rekening mee dient te houden zijn smart-contractrisico's. Wanneer je geld in een liquiditeitspool stopt, dan zitten je fondsen ook daadwerkelijk vast in de pool. Hoewel er technisch gezien geen tussenpersonen zijn die je geld beheren, kan het contract zelf wel worden gezien als de beheerder van die fondsen. Als er bijvoorbeeld een bug of een soort exploit optreed door middel van een flitslening, dan kunnen je fonden voor altijd verloren gaan.
Pas ook op voor projecten waarbij de ontwikkelaars de rechten hebben om de regels voor de pool te veranderen. Soms kunnen ontwikkelaars een beheerders-key of andere geprivilegieerde toegang hebben binnen de smart-contractcode. Dit kan hen in staat stellen om kwaadwillende handelingen uit te voeren, zoals de volledige controle over het geld in de pool overnemen. Lees ons DeFi-scam artikel om rug pulls en exit scams zo te voorkomen.


Tot slot

Liquiditeitspools zijn een van de kerntechnologieën achter de huidige DeFi-technologie. Ze maken gedecentraliseerde handel, leningen, het genereren van opbrengsten en nog veel meer zaken mogelijk. Deze smart contracts voeden bijna elk onderdeel van DeFi, en dat zullen ze waarschijnlijk nog lange tijd blijven doen.

Heb je nog vragen over liquiditeitspools en gedecentraliseerde financiering? Bekijk ons Q & A-platform, Ask Academy, waar de Binance-community je vragen zal beantwoorden.