Een beginnershandleiding voor Security Tokens
StartpaginaArtikelen

Een beginnershandleiding voor Security Tokens

Beginner
1mo ago
6m

Introductie

Security’s of effecten zijn een financieel middel dat waarde bevat en kan worden verhandeld. Onder deze definitie zouden veel van de financiële instrumenten die we vandaag behandelen zoals aandelen, obligaties, opties dan ook als security kunnen worden beschouwd.

In een puur juridische context is deze definitie aanzienlijk scherper en de definitie verschilt per rechtsgebied. Mocht een instrument volgens de criteria van een bepaald land een effect zijn, dan valt dit doorgaans onder strenge en strikte regelgeving.

In dit artikel zullen we behandelen hoe de blockchain-technologie momenteel op het punt staat om de traditionele financiële markten te klaar te stomen voor Security Tokens.


Wat is een Security Token?

Een Security Token is een token dat wordt uitgegeven op een blockchain, dat een aandeel vertegenwoordigt in een externe onderneming of asset. Deze kunnen worden uitgegeven door entiteiten zoals bedrijven of overheden en hebben dezelfde principes als de reeds bestaande tegenhangers (zoals aandelen, obligaties, enz.).


Waarvoor worden Security Tokens gebruikt?

Stel dat een bedrijf aandelen wil uitkeren aan investeerders in een getokeniseerde vorm. Aan deze tokens kunnen dan dezelfde voordelen worden toegekend die ook van aandelen mag worden verwacht, zoals met name stemrechten en uitkering van dividenden.

Er zijn talrijke voordelen van deze aanpak op te noemen. Net als bij cryptocurrencies en andere vormen van tokens, profiteren Security Tokens van dezelfde eigenschappen van blockchaintechnologie. Deze eigenschappen zijn onder andere transparantie, snelle afhandeling, geen downtime en de deelbaarheid.

Transparantie

Op een public ledger wordt de identiteit van een gebruiker redelijk goed afgeschermd, maar al het andere is transparant en kan worden gecontroleerd. Iedereen is vrij om de smart contracts die de tokens beheren te in te zien of om de uitgifte en het bezit te volgen.

Snelle afwikkeling

Het proces van goedkeuring en afwikkeling zijn al geruime tijd een doorn in het oog bij de overdracht van activa. Hoewel transacties vrijwel onmiddellijk kunnen worden uitgevoerd, kost het toekennen van eigendom vaak enige tijd. Op een blockchain is dit proces volledig geautomatiseerd en kan het zelfs binnen enkele minuten worden afgehandeld.

Uptime

De bestaande financiële markten worden enigszins beperkt in hun uptime. Ze zijn gedurende de weekdagen voor bepaalde periodes geopend en in het weekend gesloten. De markten voor digitale activa daarentegen is 24/7 en het hele jaar open en actief.

Deelbaarheid

Activa dat eenmaal getokeniseerd is zoals bijvoorbeeld een kunstobject, onroerend goed en andere vorm van een high-value assets, worden hierdoor beschikbaar voor investeerders die anders misschien niet zouden kunnen investeren. Een schilderij ter waarde van $ 5 miljoen kan in een dergelijk geval in 5000 tokens worden opgeknipt, zodat elk deel $ 1.000 waard is. Dit zou de toegankelijkheid voor een dergelijke investering drastisch verhogen, terwijl het ook de verdeelbaarheid vergroot.

Overigens moet wel worden opgemerkt dat sommige Security Tokens een beperking hebben op deelbaarheid. In sommige gevallen, bijvoorbeeld als er stem- of dividendrechten worden toegekend in de vorm van aandelen, kan er een limiet zijn ingesteld op de deelbaarheid van tokens voor uitvoeringsdoeleinden.


Security Tokens versus utility-tokens - wat is het verschil?

Security Tokens en utility-tokens vertonen enkele overeenkomsten. Vanuit technisch oogpunt zijn de beide groepen nagenoeg identiek. Ze worden beheerd door smart contracts, kunnen worden verzonden naar blockchain-adressen en worden verhandeld op handelsplatforms of via peer-to-peer-transacties.

De verschillen zijn vooral te vinden in de economische principes en regelgeving die eraan ten grondslag ligt. Ze kunnen worden uitgegeven via Initial Coin Offerings (ICO's) of Initial Exchange Offerings (IEO's), zodat startups of gevestigde projecten de ontwikkeling van hun ecosystemen kunnen crowdfunden.

Gebruikers ontvangen deze digitale tokens door geld in te leggen, die vervolgens recht geeft op deelname (onmiddellijk of in de toekomst) aan het netwerk van het project. Ze kunnen bijvoorbeeld stemrechten verlenen aan de houder of dienen als protocolspecifieke valuta om toegang te krijgen tot specifieke producten of diensten.

Utility-tokens hebben geen intrinsieke waarde. Dat wil zeggen dat als een project succesvol wordt, hebben investeerders geen recht op een deel van de winst, zoals bij sommige traditionele effecten wel vaak het geval is. We kunnen de rol van de tokens vergelijken met loyaliteitspunten. Ze kunnen worden gebruikt om goederen aan te schaffen (of kunnen worden verkocht), maar ze geven geen recht op een aandeel in het bedrijf dat ze distribueert.

Het gevolg hiervan is dat hun waarden vaak gedreven wordt door speculatie. Veel beleggers zullen tokens kopen in de hoop dat de prijs hiervan zal stijgen naarmate het ecosysteem zich ontwikkelt. Mocht het project mislukken, dan is er helaas weinig bescherming voor de houders hiervan.

Security Tokens worden op een vergelijkbare manier als utility tokens uitgegeven, hoewel de distributie hiervan een Security Token Offering (STO) wordt genoemd. Vanuit investeringsoogpunt vertegenwoordigen beide soorten tokens echter hele verschillende financiële instrumenten.

Ook al worden ze uitgegeven op een blockchain, Security Tokens blijven in de kern effecten. Hierdoor zijn ze onderworpen aan regulatie die investeerders moet beschermen en fraude moet voorkomen. In dit opzicht lijkt een STO veel meer op een IPO dan een ICO.

Wanneer beleggers security tokens kopen dan schaffen ze in principe aandelen, obligaties of derivaten aan. Deze tokens dienen in feite als investeringscontracten en garanderen eigendomsrechten op off-chain activa.


Waarom is het een Security Token?

Zoals het er nu uitziet, mist de blockchain-industrie de broodnodige richtlijnen op juridisch gebied waardoor men niet weet waar ze aan toe zijn. Autoriteiten zijn momenteel nog steeds bezig met het inlopen op een stortvloed aan nieuwe financiële technologieën. Er zijn hierdoor enkele gevallen op te noemen waarbij verstrekkers van tokens zichzelf hebben voorgehouden dat ze utility-tokens uitgaven, die later door de Securities and Exchange Commission (SEC) als effecten werden beschouwd.

Misschien wel de bekendste methode om vast te stellen of een transactie gezien kan worden als een 'investeringscontract', is de Howey-test. Simpel gezegd bekijkt dit principe of een persoon die in een onderneming investeert, verwacht te profiteren als gevolg van de inspanningen van de promotor (of een derde partij).

Deze test is al ver voor de opkomst van blockchain-technologie door Amerikaanse rechtbanken ontwikkeld. Dit maakt het daarom ook lastig om toe te passen op de talloze nieuwe tokens. Dat gezegd hebbende, is het vooralsnog een populair hulpmiddel voor regelgevers die digitale activa proberen te classificeren.

Elke jurisdictie zal natuurlijk andere principes hanteren, maar velen volgen in de kern dezelfde logica.


Security Tokens en programmeerbare financiering

Gezien de gigantische omvang van de hedendaagse markten, zou tokenisatie het traditionele financiële spectrum radicaal kunnen veranderen. Investeerders en instanties kunnen enorm veel baat hebben van een volledig digitale benadering van de bestaande financiële instrumenten.

Gecentraliseerde databases zorgen al vele jaren voor veel wrijving binnen de financiële wereld. Instanties spenderen veel middelen aan administratieve processen om externe gegevens te beheren die niet compatibel zijn met hun eigen systemen. Een gebrek aan een breed gedragen standaard zorgt voor onnodige kosten voor bedrijven en vertraagt de afhandeling aanzienlijk.

Een blockchain is een gedeelde database waarmee elke gebruiker of bedrijf gemakkelijk kan communiceren. De toepassingen die voorheen door de servers van instanties werden beheerd, kunnen nu worden uitbesteed aan een grootboek of ledger dat door de rest van de sector kan worden gebruikt. Door effecten te tokeniseren, kunnen we ze aansluiten op een interoperabel netwerk, wat snelle afwikkelingstijden en wereldwijde compatibiliteit mogelijk maakt.

Daarnaast kan automatisering, wat normaal gesproken tijdrovende processen zijn, verder vereenvoudigen. KYC / AML-compliance, het vastzetten van investeringen voor bepaalde tijd en nog vele andere functies kunnen bijvoorbeeld worden afgehandeld door code die op de blockchain wordt uitgevoerd.

Als je meer over dit onderwerp wilt lezen, bekijk dan How Blockchain Technology Will Impact the Banking Industry.


Tot slot

Security Tokens bieden de volgende logische stap voor de financiële sector. Ondanks dat ze gebruik maken van blockchain-technologie, staan ze veel dichter bij de traditionele effecten dan cryptocurrencies of andere tokens.

Er moet echter nog het nodige werk worden verricht op het gebied van regelgeving. Met assets die eenvoudig overal ter wereld kunnen worden overgedragen, moeten autoriteiten manieren zien te vinden vinden om de uitgifte en omvang op een effectieve wijze te reguleren. Er zijn voorstanders die menen dat dit ook kan worden geautomatiseerd met smart contracts die bepaalde regels coderen. Projecten zoals Ravencoin, Liquid en Polymath faciliteren al de uitgifte van Security Tokens.

Indien Security Tokens voldoen aan de positieve verwachtingen, dan kunnen de activiteiten van financiële instellingen veel efficiënter ingericht worden. De tijd zal ons leren of het gebruik van op blockchain gebaseerde tokens in plaats van traditionele instrumenten een katalysator blijkt te zijn voor het samenvoegen van de traditionele- en cryptocurrency-markten.